W parafii pw. św. Klemensa P.M. w Klembowie organizujemy jedną turę kursu przedmałżeńskiego.  Kurs przedmałżeński rozpoczyna się w październiku, bliższe informacje zostaną podane w ogłoszeniach parafialnych na koniec września.  W kursie przedmałżeńskim mogą uczestniczyć osoby, które bezpośrednio przygotowują się do ślubu jak osoby, które w niedalekiej przyszłości zawrą sakramentalny związek małżeński.
Bezpośrednie przygotowanie do Sakramentu Małżeństwa obejmuje uczestnictwo w katechezach przedmałżeńskich oraz spotkania indywidualne w Poradni Rodzinnej.

Ślub konkordatowy

1. Zgłoszenie się do kancelarii

Narzeczeni zgłaszają się – nie wcześniej niż 6 miesięcy przed datą ślubu – do USC po dokumenty potwierdzające brak przeszkód do zawarcia małżeństwa (2 egzemplarze) oraz formularze potwierdzenia ślubu konkordatowego (3 egzemplarze).
W kancelarii parafialnej (narzeczonej lub narzeczonego – Parafianinem jest się przez fakt zamieszkiwania na danym terenie przez minimum 3 miesiące) przedstawiają:

• Metryki chrztu (wydane nie wcześniej niż 6 miesięcy przed datą ślubu)
• Dokumenty USC (3 egzemplarze)
• Zaświadczenia o przygotowaniu (kurs przedmałżeński i Poradnia Rodzinna)
• Ostatnie świadectwa z lekcji religii.

2. Protokół badania narzeczonych

Na podstawie dokumentów spisywany jest protokół badania narzeczonych (warunkiem jest fizyczna obecność dwojga narzeczonych) i przyjmowane są zapowiedzi (druga strona otrzymuje prośbę do swego proboszcza o ich wygłoszenie); po wygłoszonych zapowiedziach dostarcza stosowny dokument do parafii, w której spisano protokół.
Jeżeli ślub ma odbyć się w parafii innej niż parafia obu stron, to w jednej z tych parafii narzeczeni proszą o wystawienie tzw. substytucji (tj. zgody na załatwienie wszelkich formalności w parafii ślubu) lub po załatwieniu wszelkich formalności w jednej z parafii narzeczonych otrzymują tzw. licencję do parafii ślubu, na podstawie której spisujemy akt ślubu w parafii ślubu).

3. Bezpośrednio przed ślubem…

W tygodniu poprzedzającym datę ślubu narzeczeni zgłaszają się do kancelarii (w godzinach jej otwarcia), by spisać akt ślubu. Wymagana jest obecność obojga narzeczonych. Należy znać dokładnie dane świadków, tj. imiona i nazwisko; wiek, wyznanie, adres – dane zgodne z ich dowodami osobistymi!). Wtedy też składają ofiarę przy okazji ślubu.
W dniu ślubu świadkowie na 10 minut przed Mszą zgłaszają się z dowodami tożsamości do zakrystii i podpisują dokumenty cywilne i kościelne). Do zakrystii też proszeni są: operator wideo i fotograf.

Kaucja
W celu zachowania porządku na terenie kościelnym jest pobierana kaucja w wysokości 500 zł. Chodzi o zaśmiecanie terenu kościelnego zwłaszcza confetti. Confetti jest bardzo, bardzo uciążliwe w sprzątaniu… Kaucja jest zwrotna pod warunkiem zachowania porządku w dniu ślubu. 

Spowiedź przedślubna

Do spowiedzi przedślubnej należy przystąpić przynajmniej dwukrotnie. Pierwsza spowiedź może odbyć się po spisaniu protokołu przedślubnego. W sytuacjach wyjątkowych duszpasterz może zadecydować o jednej spowiedzi bezpośrednio przed ślubem. Przy przystąpieniu do sakramentu pokuty i pojednania należy poinformować kapłana, że jest to spowiedź przedślubna. Może być tak, że spowiednik potwierdza odbycie spowiedzi na karteczce, którą narzeczeni otrzymali w kancelarii.
 

Obrzędy sakramentu małżeństwa w czasie Mszy św.

Wejście do Kościoła

W ustalonym czasie kapłan w mszalnych szatach liturgicznych wychodzi z ministrantami do drzwi kościoła i tam pozdrawia po chrześcijańsku narzeczonych, dając w ten sposób wyraz radości, którą dzieli z nimi Kościół. Jeśli przemawiają za tym okoliczności, opuszcza się obrzęd powitania przy drzwiach kościoła, a liturgię małżeństwa rozpoczyna się od razu od Mszy św. – tak to odbywa się w naszej parafii zgodnie z parafialną tradycją.
Jeżeli odbywa się procesja do ołtarza, wówczas pierwsi idą ministranci, następnie kapłan, a za nim narzeczeni, którym towarzyszą, stosownie do miejscowych zwyczajów, przynajmniej rodzice i dwaj świadkowie. W tym czasie śpiewa się pieśń na wejście.
Gdy wszyscy przybędą przed ołtarz i zajmą swoje miejsca, kapłan żegna się i pozdrawia wiernych jak zwykle na początku Mszy. Następnie zwraca się do narzeczonych i zgromadzonych, aby wprowadzić ich do udziału w obrzędach. Może użyć jednej z podanych formuł albo dokonać tego własnymi słowami.

A. Pierwsza formuła powitania
Najmilsi, przybyliście do naszej świątyni, aby w obecności kapłana oraz wspólnoty Kościoła Chrystus Pan uświęcił i utwierdził waszą miłość. Chrystus uświęcił was już w sakramencie chrztu, a teraz błogosławi waszej miłości oraz umacnia was przez sakrament małżeństwa, abyście byli sobie zawsze wierni i umieli podjąć i wypełnić obowiązki małżeńskie. Razem z wami będziemy słuchać słowa Bożego i uczestniczyć w ofierze eucharystycznej, aby was wspierać naszymi modlitwami.
Następuje akt pokuty.

B. Druga formuła powitania
Zgromadziliśmy się w kościele wokół N. i N., którzy dzisiaj chcą zawrzeć sakramentalny związek małżeński. W tym ważnym dla nich momencie życia otoczmy ich naszą miłością i naszymi modlitwami. Razem z nimi będziemy słuchać słowa Bożego i uczestniczyć w ofierze eucharystycznej, prosząc o obfite błogosławieństwo dla młodej pary.
Następuje akt pokuty.

C. Trzecia formuła powitania
W imieniu wspólnoty parafialnej (chrześcijańskiej), do której należą N. i N., serdecznie witam wszystkich przybyłych do tej świątyni, aby uczestniczyć w obrzędach sakramentu małżeństwa. N. i N. pragną nie tylko, abyśmy byli tutaj obecni w uroczystej chwili, lecz chcą, abyśmy razem z nimi głęboko przeżyli tę ważną chwilę ich życia. Sami wybrali czytania, które usłyszymy, i modlitwy, które będziemy odmawiali.
Następuje akt pokuty.

Liturgia słowa

Liturgia słowa odbywa się zgodnie z przepisami. Mogą być trzy czytania, z których pierwsze powinno być ze Starego Testamentu. Po odczytaniu Ewangelii kapłan, w oparciu o tekst liturgiczny i w sposób  dostosowany  do  słuchaczy,  wygłasza  homilię o małżeństwie chrześcijańskim, o miłości i obowiązkach małżonków i o łaskach sakramentu.

Liturgia sakramentu

Dialog wstępny

Po homilii wszyscy wstają, a narzeczem zbliżają się do ołtarza i stają przed kapłanem.
Kapłan mówi do narzeczonych: N. i N, wysłuchaliście słowa Bożego i przypomnieliście sobie znaczenie ludzkiej miłości i małżeństwa. W imieniu Kościoła pytam was, jakie są wasze postanowienia.
 
Następnie kapłan zadaje im pytania dotyczące dobrowolnej zgody na małżeństwo, woli wytrwania w wierności oraz gotowości na przyjęcie i wychowanie potomstwa
N. i N., czy chcecie dobrowolnie i bez żadnego przymusu zawrzeć związek małżeński?
Narzeczeni: Chcemy.

Czy chcecie wytrwać w tym związku w zdrowiu i w chorobie, w dobrej i zlej doli, aż do końca życia?
Narzeczeni: Chcemy.
 
Następne pytanie można opuścić, jeżeli przemawiają za tym okoliczności, np. starszy wiek narzeczonych.
Czy chcecie z miłością przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym was Bóg obdarzy?
Narzeczeni: Chcemy.

Hymn do Ducha Świętego

Kapłan mówi: Prośmy Ducha Świętego, aby uświęcił ten związek i dał narzeczonym łaskę wytrwania. Niech ich miłość przez Niego umocniona, stanie się znakiem miłości Chrystusa i Kościoła.

O Stworzycielu, Duchu, przyjdź,
Nawiedź dusz wiernych Tobie krąg.
Niebieską łaskę zesłać racz
Sercom, co dziełem są Twych rąk.
Z następnych zwrotek wybiera się jedną:
Pocieszycielem jesteś zwań
I Najwyższego Boga dar.
Tyś namaszczeniem naszych dusz,
Zdrój żywy, miłość, ognia żar.
Daj nam przez Ciebie Ojca znać,
Daj, by i Syn poznany był.
I Ciebie, jedno tchnienie Dwóch,
Niech wyznajemy z wszystkich sił. Amen.
 
 

Zawarcie małżeństwa

Kapłan zwraca się do narzeczonych, aby wyrazili zgodę małżeńską:  Skoro zamierzacie zawrzeć sakramentalny związek małżeński, podajcie sobie prawe dłonie i wobec Boga i Kościoła powtarzajcie za mną słowa przysięgi małżeńskiej.

Narzeczeni zwracają się do siebie i podają sobie prawe dłonie.
Kapłan wiąże je końcem stuły.
Narzeczony powtarza za kapłanem:
JA N., BIORĘ CIEBIE, N., ZA ŻONĘ* I ŚLUBUJĘ CI* MIŁOŚĆ,* WIERNOŚĆ* I UCZCIWOŚĆ MAŁŻEŃSKĄ* ORAZ ŻE CIĘ NIE OPUSZCZĘ AŻ DO ŚMIERCI.* TAK MI DOPOMÓŻ, PANIE BOŻE WSZECHMOGĄCY,* W TRÓJCY JEDYNY,* I WSZYSCY ŚWIĘCI.
 
Następnie powtarza narzeczona:
JA, N. BIORĘ CIEBIE, N., ZA MĘŻA* I ŚLUBUJĘ CI* MIŁOŚĆ,* WIERNOŚĆ* I UCZCIWOŚĆ MAŁŻEŃSKĄ* ORAZ ŻE CIĘ NIE OPUSZCZĘ AŻ DO ŚMIERCI.* TAK MI DOPOMÓŻ, PANIE BOŻE WSZECHMOGĄCY,* W TRÓJCY JEDYNY,* I WSZYSCY ŚWIĘCI.
 
Jeżeli narzeczeni nie mogą mówić, podpisują formułę wobec kapłana lub innymi znakami wyrażają zgodę na małżeństwo.
 
 

Potwierdzenie Małżeństwa

Kapłan mówi: „Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela” (Mt 19.6) Małżeństwo przez was zawarte, ja  powagą Kościoła  katolickiego potwierdzam i błogosławię w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Wszyscy: Amen.
Kapłan usuwa stułę.
 

Błogosławieństwo obrączek

Kapłan mówi: Niech Bóg + pobłogosławi te obrączki, które macie sobie wzajemnie nałożyć jako znak miłości i wierności.
Wszyscy: Amen.

Nałożenie obrączek

Kapłan mówi: Na znak zawartego małżeństwa nałóżcie sobie obrączki.
Mąż nakłada na serdeczny palec żony obrączkę przeznaczoną dla niej, mówiąc:
N., przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Także żona nakłada na serdeczny palec męża obrączkę przeznaczoną dla niego, mówiąc:
N., przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
 

Modlitwa powszechna

Następuje modlitwa powszechna, czyli modlitwa wiernych, według tekstów zawartych w rozdziale IV. Jeśli jest przewidziane wyznanie wiary, odmawia się je po modlitwie powszechnej.
Modlitwa  powszechna obejmuje nowożeńców, ich bliskich oraz potrzeby całego Kościoła. Podane intencje należy dostosowywać do okoliczności. Wskazane jest, aby nowożeńcy uczestniczyli w ustaleniu brzmienia wezwań modlitwy powszechnej.
Intencje modlitwy powszechnej podaje kantor albo sam kapłan. W grupach dobrze przygotowanych można je rozdzielić na członków rodziny nowożeńców. Także nowożeńcy mogą podać intencje dotyczące ich rodziców, bliskich i zgromadzonych.

Liturgia eucharystyczna

Do liturgii eucharystycznej, którą odprawia się w zwykły sposób, wprowadza się niżej wskazane zmiany.
W czasie obrzędu przygotowania darów nowożeńcy mogą przynieść do ołtarza chleb i wino.
Odmawia się własną prefację.
W modlitwach eucharystycznych 1-3 odmawia się specjalną modlitwę wstawienniczą.
Po modlitwie Pańskiej (Ojcze nasz…) kapłan opuszcza embolizm „Wybaw nas” i udziela błogosławieństwa (nowożeńcy wtedy klękają) posługując się jedną z formuł z rozdziału IV.
Po słowach „Przekażcie sobie znak pokoju” małżonkowie i wszyscy obecni mogą sobie przekazać, w ustalony sposób, znak pokoju i miłości.
Nowo zaślubieni mogą przyjąć Komunię świętą pod obiema postaciami.
Przy końcu Mszy świętej, przed udzieleniem błogosławieństwa ludowi, kapłan błogosławi nowożeńców według jednej z formuł podanych w rozdziale IV.